چه مدت طول می کشد تا یک کیسه کاغذی تجزیه شود

در یک محیط کمپوست
در یک توده کمپوست که به خوبی نگهداری می شود، یک کیسه کاغذی می تواند نسبتاً سریع تجزیه شود. در شرایط کمپوست ایده آل، که شامل تعادل مناسب نسبت کربن به نیتروژن (حدود 30:1 برای تجزیه موثر)، رطوبت کافی (حدود 40 - 60 درصد رطوبت)، و هوادهی خوب است، کیسه کاغذی می تواند بشکند. در کمتر از 2 - 6 هفته کاهش می یابد.

فرآیند کمپوست شامل عمل میکروارگانیسم هایی مانند باکتری ها، قارچ ها و اکتینومیست ها می شود. این موجودات آنزیم هایی ترشح می کنند که سلولز و لیگنین موجود در کاغذ را تجزیه می کنند. باکتری ها اولین کسانی هستند که فرآیند تجزیه را آغاز می کنند و کربوهیدرات های ساده تری را در کاغذ می شکنند. سپس قارچ ها در تجزیه ساختارهای لیگنین پیچیده تر نقش دارند. اکتینومیست ها که دارای الگوی رشد رشته ای هستند نیز در تجزیه اجزای آلی کاغذ نقش دارند.

در محل دفن زباله
در محل دفن زباله، تجزیه کیسه کاغذی بسیار کندتر است. محل های دفن زباله معمولاً محیط های بی هوازی (کمبود اکسیژن) هستند. بدون اکسیژن کافی، فرآیند تجزیه با مشکل مواجه می شود. کیسه های کاغذی در محل دفن زباله ممکن است چندین ماه تا سالها طول بکشد تا تجزیه شوند.

کمبود اکسیژن در محل های دفن زباله باعث می شود که فرآیند تجزیه از طریق مسیری متفاوت نسبت به کمپوست سازی هوازی (با اکسیژن) انجام شود. در یک محیط دفن زباله بی هوازی، تجزیه کاغذ توسط انواع مختلفی از باکتری ها انجام می شود که متان و سایر گازها را به عنوان محصولات جانبی تولید می کنند. این فرآیند می تواند کند باشد زیرا این باکتری های بی هوازی در مقایسه با میکروارگانیسم های هوازی با سرعت کمتری کار می کنند.

در محیط های طبیعی
در یک محیط طبیعی در فضای باز مانند کف جنگل، زمان تجزیه کیسه کاغذی به عوامل مختلفی مانند آب و هوا، نوع خاک و وجود موجودات تجزیه کننده بستگی دارد. در یک جنگل معتدل با آب و هوای نسبتا مرطوب و خاک غنی، کیسه کاغذی ممکن است در عرض چند ماه تا یک سال تجزیه شود.

وجود بستر برگ و سایر مواد آلی در کف جنگل می تواند محیط مساعدی را برای تجزیه فراهم کند. کیسه کاغذی می تواند در خاک ادغام شود و توسط ارگانیسم های ساکن خاک مانند کرم های خاکی که به مخلوط کردن و تهویه خاک کمک می کنند و انواع مختلف قارچ ها و باکتری ها که بومی خاک جنگل هستند تجزیه شود. در یک محیط خشک تر یا خشک تر، فرآیند تجزیه ممکن است به دلیل کمبود رطوبت و فعالیت میکروبی کمتر کندتر باشد.